Την κάνω απο δω

Οι αλλαγές είναι αυτό που χρειάζεται ένας απλωμένος άνθρωπος για να μαζευτεί. Σκέψου να θες να περάσεις απο μια πόρτα αλλά να είσαι τόσο πρησμένος και απλωμένος όσο το πτώμα του χοντρού Βούδα απο την Τσάιναταουν της Νέας Ορλεάνης. Ε, δε γίνεται, και πρέπει να μαζευτείς, να μεταμορφωθείς, να ζουληχτείς και να τυλιχτείς, να γίνεις μάζα μια και συμπαγής, σφιχτή και με ορμή. Και τότε περνάς απο την πόρτα.

Αυτό το ιστολόγιο θα τελειώσει πια, και θα υπάρξει κάποιο άλλο, πιο δημιουργικό ελπίζω. Με βοήθησε, και θα μείνει σαν ημερολόγιο, και αν χρειαστεί θα με ξαναψυχαναλύσει.

Λούης