Κύριε σαρκαστικέ ξερόλα.
Το δέρμα σου είναι μια ουλή.
Το μυαλό σου βρεγμένη κουβέρτα. Τα γένια σου αραιώνουν για να φανεί το μωρό που κρύβεις μέσα σου. Το μυαλό σου παχιά κρέμα. Αμαρτία.
Όταν γράφω έτσι, ξέρω οτι έχω μέσα μου ένα "κόμπο". Δημιουργικότητας. Ψάχνω να βρω σχήματα, ακόμα και στο λόγο, να φτιάξω εικόνες για να εντυπωσιάσω.
Δε θέλω να ξανανιώσω όπως εκείνη τη μέρα.
Πήγαινε με στο μέρος που λατρεύω.
Γιατί είναι δύσκολο να πιστέψω οτι δεν είναι κανείς εκεί έξω.
Η αστική κατάθλιψη των Peppers είναι μοναδικό δείγμα funky υποκουλτούρας. Φάνκι στο L.A. γιατί είναι το μόνο που δεν "κολλάει" εκεί.
Αν θες να είσαι Ροκ λοιπόν, κάνε αυτό που δεν περιμένουν οι άλλοι.
Και αν είσαι πάντα αναμενόμενος, προβλέψιμος, δεν είσαι ροκ.
Σόρυ.
Στάξε στάξε μικρό μου, κύλα κάτω βαθιά.
Και στον πάτο όταν φτάσεις, θυμήσου να κλάσεις.
Το έχεσα το ποιηματάκι. Έρχεται ο Τούμπανος να με πάρει για μπάνιο.
Τα λιέμε.
Λούης