Δείγμα οτι έχεις περάσει καλά, έχεις φάει πολύ και ασυγκράτητα και ασυνάρτητα. Δείγμα οτι κανείς δε σε σταμάτησε, όλοι ήταν γιορτινοί.
ΝΑΙ ΑΛΛΑ ΟΤΑΝ ΕΧΕΙΣ ΚΑΟΥΡΕΣ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ.
Δεν έχω εγώ τώρα καούρες, έφαγα πριζολίτσα χθες στη σχάρα με σαλάτα, μια πριζόλα 800 γραμμάρια, φτου να μη τη ματιάσω.
Α, όχι, δε γίνεται μόλις γύρισα απτη χέστρα. Αυτό που εννοώ όμως είναι οτι μπορεί ας πούμε να παίζεις κιθάρα ΟΛΗ μέρα και πολύ δυνατά και να είσαι τρελός και χαρούμενος και μετά να σου σπάσει μια χορδή και να ΜΗΝ είσαι ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ. Να είσαι ΤΣΑΤΙΣΜΕΝΟΣ.
Αλλά εμένα δε μου σπάσαν οι χορδές δόξα σοι.
Είναι ρε παιδί μου μια φάση που βγαίνεις για χαλαρό ποτάκι, καταλήγεις να πίνεις ένα μπουκάλι Τζιν (ΝΤΑΓΚΕΡΕΪ) [την ορθογραφία, δεν κάνω διαφήμιση] κάπου στο δρόμο ή σε ένα σπίτι ξένο, και μετά ξερνάς τη χολή σου και απο κει που ήσουν ανεμοπαρμένος και ηλιοκράτορας, φωτεινός και κόκκινος, γίνεσαι λευκός αλλά λευκός σα χιόνι που έπεσε στη βρώμικη άσφαλτο της βρώμικης βρωμοπόλης.
Αλλά ντάξει, εγώ δεν ξερνάω, ούτε ξέρασα αυτές τις μέρες.
Δηλαδή τι; Ήμουν συγκρατημένος;
Ντάξει όχι και τόσο. Δηλαδή ήπια μισό πουκάλι τσιν, έφαγα μόνο 30 κουραμπιέδες σε 2 μέρες, έπαιξα και 'μεσούγκαχ' στην κιθάρα, ξόδεψα και το κατιτίς μου.
Αλλά πιο ωραία πέρασα όταν κοιμήθηκα έτσι όπως ήθελα, χωρίς να σκέφτομαι κοινωνική υποχρέωση, τύψεις, φόβο, ανησυχία. Και εκείνο το βράδυ ούτε έφαγα, ούτε ήπια, ούτε ξόδεψα, απλά πέρασα ωραία.
Χριστούγεννα με την παραδοσιακή έννοια είναι να δίνεις χαρά και να παίρνεις χαρά.
Χριστούγεννα με την Αμερικάνικη έννοια είναι να ξοδεύεις, να τρως, να πίνεις, να καταναλώνεις και να καταναλώνεσαι.
Χριστούγεννα λοιπόν θα έπρεπε να είναι κάθε μέρα. Για όσους είναι Χριστιανοί. Γιατί είναι τέτοια γιορτή.
Προς ημάς, κάθε μέρα να περνάς καλά αν μπορείς. Και όταν "τα σπάς" να ξέρεις οτι θα "τα πληρώσεις".
Λούης
ΝΑΙ ΑΛΛΑ ΟΤΑΝ ΕΧΕΙΣ ΚΑΟΥΡΕΣ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ.
Δεν έχω εγώ τώρα καούρες, έφαγα πριζολίτσα χθες στη σχάρα με σαλάτα, μια πριζόλα 800 γραμμάρια, φτου να μη τη ματιάσω.
Α, όχι, δε γίνεται μόλις γύρισα απτη χέστρα. Αυτό που εννοώ όμως είναι οτι μπορεί ας πούμε να παίζεις κιθάρα ΟΛΗ μέρα και πολύ δυνατά και να είσαι τρελός και χαρούμενος και μετά να σου σπάσει μια χορδή και να ΜΗΝ είσαι ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ. Να είσαι ΤΣΑΤΙΣΜΕΝΟΣ.
Αλλά εμένα δε μου σπάσαν οι χορδές δόξα σοι.
Είναι ρε παιδί μου μια φάση που βγαίνεις για χαλαρό ποτάκι, καταλήγεις να πίνεις ένα μπουκάλι Τζιν (ΝΤΑΓΚΕΡΕΪ) [την ορθογραφία, δεν κάνω διαφήμιση] κάπου στο δρόμο ή σε ένα σπίτι ξένο, και μετά ξερνάς τη χολή σου και απο κει που ήσουν ανεμοπαρμένος και ηλιοκράτορας, φωτεινός και κόκκινος, γίνεσαι λευκός αλλά λευκός σα χιόνι που έπεσε στη βρώμικη άσφαλτο της βρώμικης βρωμοπόλης.
Αλλά ντάξει, εγώ δεν ξερνάω, ούτε ξέρασα αυτές τις μέρες.
Δηλαδή τι; Ήμουν συγκρατημένος;
Ντάξει όχι και τόσο. Δηλαδή ήπια μισό πουκάλι τσιν, έφαγα μόνο 30 κουραμπιέδες σε 2 μέρες, έπαιξα και 'μεσούγκαχ' στην κιθάρα, ξόδεψα και το κατιτίς μου.
Αλλά πιο ωραία πέρασα όταν κοιμήθηκα έτσι όπως ήθελα, χωρίς να σκέφτομαι κοινωνική υποχρέωση, τύψεις, φόβο, ανησυχία. Και εκείνο το βράδυ ούτε έφαγα, ούτε ήπια, ούτε ξόδεψα, απλά πέρασα ωραία.
Χριστούγεννα με την παραδοσιακή έννοια είναι να δίνεις χαρά και να παίρνεις χαρά.
Χριστούγεννα με την Αμερικάνικη έννοια είναι να ξοδεύεις, να τρως, να πίνεις, να καταναλώνεις και να καταναλώνεσαι.
Χριστούγεννα λοιπόν θα έπρεπε να είναι κάθε μέρα. Για όσους είναι Χριστιανοί. Γιατί είναι τέτοια γιορτή.
Προς ημάς, κάθε μέρα να περνάς καλά αν μπορείς. Και όταν "τα σπάς" να ξέρεις οτι θα "τα πληρώσεις".
Λούης
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου