δάχτυλα και πλήκτρα

Δε το ξανανοίγω το ρημάδι, δεν ξέρω κάποιες φορές τι να πω, και θέλω να κάνω καλό αλλά αντί αυτού κάνω κακό.
Σε κοιτάζω τώρα, καθώς γράφω, και λες οτι πονάει η κοιλιά σου, και στέκεσαι στη ζέστη, με νεύρα και χέρια που τρέμουν, καπνίζεις για να ηρεμήσεις αλλά δε δείχνεις να τα καταφέρνεις.
Οπότε θα μείνω σιωπηλός, θα χαμογελάω όταν θέλεις και θα ησυχάζω όταν θέλεις.
Θα τρως, θα δουλεύεις και εγώ εκεί, απλά γιατί αυτό χρειάζεται μόνο, να είμαι εκεί και να μη φεύγω, να μην σε κουράζω.
Το ρημάδι το στόμα μου, μόνο κακό έχει κάνει τόσο καιρό. Αργά ή γρήγορα, θα τιμωρηθώ ξανά, και αυτό είναι προνόμιο να ξέρεις.
Συγγνώμη που είπα τέτοιες μαλακίες.

Λούης.