Μέχρι σκασμού

Μοιάζουμε, εγώ κι αυτός. Σκαλίζουμε, μιλάμε, νομίζουμε, τρώμε. Μέχρι σκασμού όλα.
Και αυτός λέει τα παρακάτω ωραία:

" Υγεία να έχουμε και τα υπόλοιπα τα βρίσκουμε "

" Ένα τσιγαράκι είναι μωρέ, σιγά, δε θα πάθω τώρα το δεύτερο έμφραγμα "

" Μπούρδας "

" Ο έρωτας είναι σαν αρρώστια, αν κολλήσεις, μετά έχεις αντισώματα και δεν ξανακολλάς "

" Καλύτερα να σου βγει το όνομα, παρά το μάτι "

Τώρα πια έχω αρχίσει να τον πλησιάζω. Κάποτε ήθελα να γίνω σαν αυτόν.
Τώρα μπορεί να λέω τα ίδια, αλλά προσθέτω:

" Μια δικαιολογία δεν είναι καλή, αν έχεις πεισθεί κι εσύ απο αυτή "

Τα λέμε.

Λούης.