Γεια σου έμπνευση

Και τελικά δεν ήταν πρωταπριλιάτικο αστείο.
Αστραπή, σκόνη, ίσως και να φωσφορίζουν λίγο τα φύλλα των δέντρων απο προχθές.
Δε με πείθουν οτι όλα είναι καλά.
Και ο σεισμός. Φοβάμαι σήμερα. Φοβάμαι να κοιμηθώ.
Την έπαθα. Οι συμβουλές μου γύρισαν πάνω μου, σαν ερινύες θυμωμένες, θέλουν να φάνε το μυαλό μου και να τραβήξουν τα μάτια μου και τα αυτιά μου.
Εκδίκηση ζητάει ο κόσμος, απο μένα. Εννοώ η πλάση.
Και νιώθω κεραυνούς πάνω απτο κεφάλι μου.
Που να με πάρει και να με σηκώσει.
Θα ήθελα να ήμουν φτωχός στο πνεύμα. Τώρα πρέπει να υποφέρω.

Όποιος και να είμαι.